11 Şubat 2015 Çarşamba

Çikolatayı nasıl bıraktım?

"Bırakıyorum." dedim bıraktım.

Aynen bu kadar kolay oldu.

Nedenleri neydi? Çikolata yedikten sonra şişkinlik yaşıyor, zihinsel faaliyetlerim yavaşlıyordu. Bünyeme normalinden fazla şeker alarak insülinimi yükseltiyordum ve

"Bırakıyorum!" dedim bıraktım.

Asıl olan şey sonrasında oldu.

Şuan canım hiç çikolata istemiyor. Hatta endistüriyel hiçbir şekeri tüketmiyorum.

Ama bunu çevremle paylaştığımda da kendimi daha iyi hissettim. Biri bana çikolata teklif ettiğinde "Hayır kullanmıyorum." diyorum. İlk bu cümleyi kullandığımda kendime "Aferim" diyordum.

Fakat şimdi normal gelmeye başladı.

O kadar kolaymış ki.

Hayır demek, evet demekten daha güçlüymüş.

Kendimi daha iyi hissediyorum. Nefsime hakim olduğum için ve artık şişkinlik duymadığım için.


10 Şubat 2015 Salı

Bu aralar Mustafa...

Bu aralar hayatımın akışını gözlemliyorum. Yaşamımda hangi etkileri bırakabildiğimi kontrol ediyorum.

Yaptığım şeylerin ardında beni heyecandan deliye çeviren şeyler yok eskisi gibi. Sakinim. Hatta bugünlerde çok fazla susuyorum. Konuşmuyorum dinliyorum.

Projelerim ve o an yaptıklarımla ilgileniyorum.

Evinizdespor.com'a olan inancım bana hep hayalini kurduğum müthiş insanlarla beraber çalışma deneyimi yarattı. Küçükken beynimin bir yerlerine kodlanmış "ne yapacaksan kendin yapacaksın" düşüncesi gitgide siliniyor.

Bir girişimci olarak tanımlayabilir miyim kendimi bilmiyorum. Sadece insanı, insanlığı ve doğayı düşünüyorum. Yaptığımız her şeyin, insanlarda etki uyandırmasına odaklanıyorum.

Yaptığım işlerde geleceği düşünmekle hedef belirlemek arasında hep kalmışımdır. Hedef belirlemek bir gelecek oluşturuyordu eskiden kafamda. Şimdi hedefi dere yatağına benzetiyorum. Eğer suyun kendi belirlediğim okyanusa gitmesini, giderken çevresindeki tarlaları sulayıp hasatlar vermesini ve tüm doğanın bu sudan yararlanıp en son istediğim okyanusa dökülmesini istiyorsam, dere yatağını ona göre kazmalıyım. İşte bence hedef budur. Kendimce tabi.

Farkettiğim en anlamlı şey ise her fikir her zihinde farklı deneyimlenirmiş. Çünkü hepimizin geçmişi farklı. Hepimizin aynı olaydan çıkardığı anlam farklı. Artık biyografi kitaplarını okurken, kişilerin neler yaptığına bakmıyorum bile ya da elde ettiği sonuçlara. Hangi deneyimden sonra hangi dersi çıkardığı beni daha çok ilgilendiriyor. O dersi aldığımda, kendi deneyimlerimi katabilirim hem.

Dedim ya çok sakinim. Hatta gittikçe de sakinleşiyorum. Bu benliğimi korkutsa da, ben memnunum.